What's new

Iranian Space program

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 1 ( 2006 )


12.09.1392-02.png


12.09.1392-01.png


طراحی و ساخت اولين كاوشگر ايراني و ورود به حوزة کاوشگرهای فضایی

مأموریت اولين محمولة کاوشگرهای فضایی، در آبان ۱۳۸۵ به انجام رسید. اين محموله به گونه‌اي طراحي شده‌ بود كه داده‌های ضروری، در زمان اوج‌گيري ثبت و پس از بازگشت به جو و بازيابي در سطح زمین استخراج شوند. اين محمولة علمي ـ تحقيقاتي به تجهیزات گوناگوني براي اندازه‌گيري شرايط محيطي، تله‌متري داده‌ها و همچنين ارسال برخط تصاویر مجهز بود.

در لحظات اولية این مأموریت، محموله و حامل به صورت يكپارچه و بدون انحراف، مسير پروازي خود را طي کردند و داده‌هاي سامانة تله‌متري و تصوير پرواز محموله، به صورت مطلوبی در ايستگاه زميني دريافت مي‌شد. پس از آن، ارتباط محموله با زمين قطع شد و کاوشگر در نزديكي سكوي پرتاب سقوط كرد. دلیل ناتمام ماندن این مأموریت، اشکال ایجاد شده در اتصال بين محموله و حامل بود. بر اين اساس، مقرر شد تا قسمت‌هاي سازه‌اي اين محموله شامل جايگاه اصلي قطعات، پوسته‌ها و بخش بازيابي مورد بازنگري قرار گیرند و محمولة بعدي با اصلاحات لازم، آمادة پرتاب شود.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 2 ( 2008 )

kavoshgar2_2 (1).JPG


kavoshgar2_1.jpg


kavoshgar2_2.jpg


kavoshgar2_3.jpg


بازيابي سالم محمولة بازگشتي و ارسال اولين تصاوير از فضای ماورای جو ایران

به دنبال پرتاب اولین کاوشگر و بعد از بهينه‌سازي عملكرد زيرسامانه‌ها، دومين محمولة کاوشگرها در آذرماه ۱۳۸۷ با موفقيت پرتاب و بازیابی شد. اولین بازیابی یک محمولة پرتابی از ارتفاع بالا و تصويربرداري از فضا توسط يك سامانة کاملاٰ ايراني از دستاوردهاي مهم اين پرتاب بود.

محمولة كاوشگر ۲، بلافاصله بعد از پرتاب به ارسال داده و تصوير پرداخت و پس از رسيدن به ارتفاع اوج، با عملكرد مطلوب سامانه‌هاي كاهش سرعت و چترهاي بازيابي، به سلامت به زمين بازگشت. فيلم‌هاي ارسالي از اين محموله كه در حين پرواز و به صورت برخط به زمين ارسال شد، در كشور بي‌همتا بود و موفقيت بي‌نظيري براي فعاليت‌هاي هوافضايي كشور به شمار مي‌آمد.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 3 ( 2010 )


kavoshgar3_3.jpg


kavoshgar3_4.jpg


ورود به حوزه تحقیقات زیست‌-فضایی

سومين محمولة‌ کاوشگرهای فضایی تحت عنوان كاوشگر۳ در بهمن‌ماه ۱۳۸۸ به فضا پرتاب شد. اين كاوشگر توانست محفظة زیستی حامل موجودات زندۀ كوچك و پنج ردة مختلف از سلول‌هاي بنيادي و سوماتيك را با خود به فضا ببرد. بدین ترتیب با اندازه‌گیری میزان رشد، مرگ و میر و نحوۀ عملكرد سلول‌ها، تحت تأثير شتاب و ارتعاش موجود در فازهاي مختلف پرواز، اولين گام در شكل‌گيري تحقیقات زيست‌ فضايي برداشته شد.

چهار دوربين نصب‌شده در کاوشگر ۳، هم‌زمان تصاويري از مراحل مختلف پرتاب و موجودات زندة داخل محموله را به ايستگا‌ه‌های زميني ارسال مي‌كردند.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 4 ( 2011 )

77.jpg


kavoshgar4_1.jpg


kavoshgar4_3.jpg


طراحی، ساخت و آزمایش اولین کپسول زیستی

به دنبال پرتاب موفق کاوشگر ۳، مأموريت جسورانه و جديدي براي اعزام يك موجود زندة انسان‌نما از خاک ایران به فضا تعريف شد. کاوشگر ۴ كه نخستين گام اساسي در ارسال حيات به فضا بود، در ۲۴ اسفندماه ۱۳۸۹ پرتاب شد. در این مأموریت اولين كپسول زيستي براي پشتيباني حيات موجود زنده در شرایط فضایی، طراحي و ساخته شد. این محموله آزمایشی بدون موجود زنده به همراه کاوشگر تا لايه‌هاي فوقاني جو، در ارتفاع حدود ۱۳۵ کیلومتری بالا رفت و پس از حدود ۱۵ دقیقه، با عملکرد مناسب سامانة بازيابي به زمين بازگشت.

پرتاب كاوشگر ۴ با هدف تحقق بخشی از فرايند اکتساب فناوری‌های لازم براي ارسال موجود زنده به فضا و به منظور آزمودن عملکرد سامانه و تعدادی از زیرسامانه‌های مورد نیاز در تحقیقات زیست-فضایی صورت گرفت.

در اين آزمايش، كپسول زیستی به همراه يك شبيه‌ساز موجود زنده به فضا پرتاب شد تا زمینة آشنايي محققان، كسب تجربة عملي و درك شرايط و دشواري‌هاي آماده‌سازي، مهار و ارسال موجود زنده به فضا فراهم شود.

همچنین با توجه به اهمیت پشتيباني حيات موجود زنده در مدت زمان مأموریت، عملكرد زيرسامانه‌های مورد نیاز برای کنترل پارامترهای محیطی، تأمين شرايط حياتي، ثبت برخط علائم زیستی و بازگشت سالم محموله به زمین مورد آزمايش قرار گرفت. زيرسامانه‌هاي جدایش و چترهای بازيابي استفاده شده در این مأموریت نیز عملکرد قابل قبولی ارائه دادند.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 5 ( 2011 )

5.jpg


kavoshgar5_5.jpg


kavoshgar5_8.jpg


kavoshgar5_9.jpg


kavoshgar5_10.jpg


kavoshgar5_11.jpg


ارسال اولین موجود زنده به فضای زیرمداری

در فاصله کمتر از شش ماه پس از پرتاب موفق کاوشگر ۴، پنجمین کاوشگر با هدف ارسال موجود زنده تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری سطح زمین طراحی و ساخته شد. بدین ترتیب در تاریخ ۱۶ شهریور ماه ۱۳۹۰، برای نخستین بار در ایران کاوشگر حامل یک موجود زنده انسان‌نما توسط یک پرتابگر حاوی سوخت جامد به فضا ارسال شد.

از مهم‌ترین اهداف پرتاب کاوشگر ۵، کسب دانش و فناوری ارسال حیات به فضا بود.

اين کاوشگر به گونه‌اي طراحي شده‌ بود كه شرايط لازم براي زنده ماندن يك جاندار كوچك نظير ميمون را در مدت زمان مأموريت فراهم می‌کرد. بدین منظور کپسول زیستی به یک سامانة پشتیبان حیات شامل زیرسامانة‌ تولید اکسیژن و حذف دی‌اکسید کربن و تجهيزات سنجش و ثبت پارامترهای محیطی و علائم حیاتی موجود زنده مجهز شد.

از جمله فعالیت‌های اصلی در این کاوشگر، آماده‌سازی، حساسیت‌زدایی و سازگارسازی موجود زنده با شرایط پرتاب بود که از آن جمله می‌توان به مقاوم کردن حيوان در برابر نيروهاي شتاب، بي‌وزني، تكان‌ها، چرخش‌ها و صوت ناشی از پرتاب اشاره کرد.این مأموریت با موفقیت نسبی همراه بود و طی آن داده‌های محیطی و حیاتی کپسول زیستی به زمین مخابره شد. داده‌های ارسالی نشان می‌داد که موجود زنده تا قبل از فرود از علائم حیاتی قابل قبولی برخوردار بوده است.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 6 ( 2012 )

kavoshgar6_01.jpg


kavoshgar6_02.jpg


بهبود فناوری‌های کاوشگر زیستی

فعالیت‌های کاوشگر ۶ بلافاصله بعد از پرتاب محمولة پنجم آغاز شد. هدف از این فعالیت‌ها، بهبود فناوری‌های مورد نیاز برای ارسال کاوشگرهای فضایی بود. کاوشگر اخیر که از مجموعه‌هایی همچون پشتیبانی حیات، رهگیری، بازیابی و تله‌متری تشکیل شده بود، در ۱۸ شهریور ۱۳۹۱ مورد آزمایش پرتابی قرار گرفت.

در این مأموریت با استفاده از ايستگاه‌هاي زميني ثابت و سيار مستقر در سايت پرتاب، نظارت و کنترل مورد نیاز بر تمامی مراحل عملیات کاوشگر ۶ انجام شد. عملکرد مشاهده شده از سامانه‌هاي الكترونيكي، مكانيكي و آیرودینامیکي، در لحظة پرتاب بسیار مطلوب بود. مطابق برنامه‌ریزی‌های انجام شده فرآيند ارسال داده و تصویر از محمولة كاوشگر بلافاصله بعد از پرتاب آغاز شد. داده‌هاي مخابره ‌شده در طول مسیر از طريق ايستگاه‌هاي زميني ثابت و سيار دريافت و به طور هم‌زمان توسط رایانة پرواز كاوشگر ذخيره مي‌شد.

کارکرد کپسول زیستی نیز در تمامی طول مسیر پرتاب مطلوب بود، به گونه‌ای که براساس مشاهدات تصویری و داده‌های دریافتی، موجود زنده تا آخرین لحظات دریافت اطلاعات، زنده و ضربان قلب آن در محدودة مجاز قرار داشت. در این مأموریت، انجام عملیات پرتاب به شکلی مطلوب و براساس سناریو و زمان‌بندی از قبل تعیین‌شده صورت گرفت و تنها، عدم انجام صحیح یکی از رخدادهای پرتابی سبب اخلال در فرآیند بازیابی سالم محموله شد.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 7 ( Pishgam ) ( 2013 )

33.jpg


280054_841.jpg


44.jpg


68.jpg


55.jpg


img_494700.jpg


ارسال اولین میمون فضایی ایران به فضای زیرمداری و بازگشت سالم آن به زمین

در نهم بهمن ماه ۱۳۹۱ کاوشگر پیشگام توانست به کمک یک پرتابگر سوخت جامد، سرنشین خود را که میمونی از نژاد رزوس بود تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری سطح زمین حمل کند و به سلامت فرود آورد. بدین ترتیب رکورد جدیدی برای دستاوردهای فضایی کشور ثبت شد و ایران در ردیف معدود کشورهایی قرار گرفت که از توانمندی ارسال موجود زنده به فضا ماورای جو (ارتفاع بالاتر از ۱۰۰ کیلومتر) و بازگشت سالم آن برخوردار هستند.

هدف از انجام این مأموریت، بررسی و مطالعه دقیق‌تر شرایط پروازی و اثر آن بر مجموعه‏های فنی محموله و زمینه‌سازی مناسب برای تحقیقات زیست فضایی کشور بود.
طرح کاوشگر پیشگام، نمونه بارز و موفق همکاری بین مراکز پژوهشی، دانشگاهی و صنعتی است که در کشور برای انجام یک فعالیت علمی و پژوهشی صورت گرفته‌است.

محموله بازگشتی پیشگام حدود ۳۰۰ کیلوگرم وزن داشت که پس از خروج از جو زمین و قرارگیری در شرایط بی‌وزنی، در مسیر بازگشت قرار گرفت. در نهایت با عملکرد مناسب چترهای ترمزی،‌ محموله در منطقة پیش‌بینی شده فرود آمد و میمون فضانورد در سلامت کامل بازیابی شد.

معاینات بالینی انجام شده روی میمون کاوشگر پیشگام از سلامتی کامل آن حکایت داشت. هم‌اکنون نیز با گذشت نزدیک به یکسال از انجام این مأموریت این موجود در سلامت کامل به‌سر می‌برد.

در زمان انجام این مأموریت تمامی تجهیزات الکترونیکی و فنی موجود در محموله و همچنین ایستگاه‌های نظارتی فعال بودند و ضمن انجام وظایف محوله، اطلاعات مورد نیاز با کیفیت مطلوبی به زمین مخابره می‏‌شد. در مدت زمان پرتاب داده‌های محیطی مانند دما، رطوبت، فشار و شتاب داخل کپسول زیستی و همچنین علائم حیاتی موجود زنده شامل ضربان قلب، نوار قلب و دمای سطحی و عمقی بدن اندازه‏گیری و ثبت شدند. مخابره برخط این داده‌ها به همراه چهار تصویر از محیط پیرامون محموله و داخل کپسول زیستی، در طول پرتاب ادامه داشت.

موفقیت این مأموریت به خوبی ثابت کرد که کسب توانمندی ارسال حیات به فضا و دستیابی به تحقیقات زیست فضایی توسط محققان جوان کشور امکان‌پذیر است. از این‌رو، از ابتدای سال ۹۲ مجموعه جدیدی از فعالیت‌های زیست فضایی کشور با رویکردی نو در طراحی و ساخت محموله‌های کلاس D و ایجاد زمینه پرتاب کاوشگرها با استفاده از حامل سوخت مایع آغاز شد. در این راستا کارشناسان پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی آمادگی لازم برای طراحی، ساخت و آزمایش نسل جدید کاوشگرهای زیستی را کسب کرده‌اند و به یاری خداوند با برداشتن گام‌های تثبیت‌کننده فناوری ارسال حیات به فضا، در آینده‌ زمینه حضور فضانورد ایرانی در فضا نیز محقق خواهد شد.
 

SOHEIL

ELITE MEMBER
Dec 9, 2011
15,777
-6
35,970
Country
Iran, Islamic Republic Of
Location
Iran, Islamic Republic Of

Kavoshgar - 8 ( Pazhuhesh ) ( 2013 )

Pishgam-2.jpg


n2563393-3648455.jpg


n2563393-3648462.jpg


555-97.jpg


«کاوشگر پژوهش» در یک نگاه
به دنبال موفقیت کاوشگر پیشگام در ارسال اولین میمون فضایی ایران به فضا در بهمن‌ماه ۱۳۹۱ و در راستای تحققِ بخشی از برنامه اعزام انسان به فضا، کارشناسان و پژوهشگران «پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی» با امید و انگیزه دوچندان، آماده‌سازی کپسول فضایی دیگری را برای ارسال دومین میمون فضایی ایران به فضا، در دستور کار قرار دادند.

این محموله‌ سرنشین‌دار که «کاوشگر پژوهش» نام دارد پس از بهبود و توسعه زیرسامانه‌های کاوشگر پیشین و افزایش قابلیت اطمینان آن، برای پرتاب با یک حامل سوخت مایع در مورخ شنبه ۲۳ آذرماه ۱۳۹۲ آماده شد.

مطابق برنامه‌ریزی، «کاوشگر پژوهش» در این روز در پایگاه پرتاب‌های فضایی ایران واقع در سمنان، روی سکوی پرتاب مستقر شد و همان‌طور که انتظار می‌رفت دومین میمون فضایی ایران را به فضای زیرمداری ارسال کرد و پس از مدت زمان حدود ۱۵ دقیقه سالم به زمین بازگرداند. در پرتو عنایات الهی، با موفقیت «کاوشگر پژوهش» در این مأموریت، گام بلند دیگری در دستیابی به فناوری‌های فضانوردی برداشته شد.

بارزترین تفاوت میان «کاوشگر پژوهش» و پیشگام، استفاده از حامل سوخت مایع بود که زمینه‌ انجام این مأموریت را با شتاب برخاست کمتری فراهم کرد. «سامانه ضربه‌گیر فرود»، دیگر فناوری ارتقاء یافته در «کاوشگر پژوهش» بود که با به‌کارگیری آن، ضربه واردشده به موجود زنده در لحظه برخورد به زمین کاهش چشمگیری یافت. دستیابی به این فناوری‌ها گام مؤثری در راه نزدیک شدن به شرایط مطلوب برای انجام مأموریت‌های فضایی سرنشین‌دار است.

برنامه‌ریزی «کاوشگر پژوهش» به نحوی بود که بعد از جدا شدن از پرتابگر و اوج‌گیری تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتری از سطح زمین و مواجهه با شرایط بی‌وزنی، پس از حدود ۱۵ دقیقه سالم به زمین بازگردد.

در تمامی این مراحل داده‌های ثبت‌شده توسط حسگرهای علائم حیاتی موجود زنده و پارامترهای محیطی کپسول زیستی در رایانه پرواز ثبت و هم‌زمان به ایستگاه‌های زمینی مخابره شد تا وضعیت عمومی موجود زنده در طول پرتاب پایش شود. در این پرتاب داده‌برداری صوتی با حسگر و تجهیزات داده‌برداری بسیار دقیق برای نخستین بار صورت پذیرفت.

«کاوشگر پژوهش» با برخورداری از محموله‌ای به وزن ۳۲۰ کیلوگرم، به زیرسامانه‌های مهم و اساسی برای پشتیبانی حیات موجود زنده و تجهیزات حساس برای ارائه خدمات الکترونیکی و مخابراتی مجهز شده بود. در مسیر بازگشت، محموله علمی ـ پژوهشی کاوشگر که میمون فضانورد ایرانی را در خود جای داده بود، پس از جدایش دماغه و بخشی از سامانه جدایش حامل با وزنی حدود ۲۹۰ کیلوگرم به همراه تمامی داده‌های به دست آمده از تحقیقات و کاوش‌های فضایی مورد نظر، به کمک سامانه بازیابی بر زمین فرود آمد.

چالش‌های پیش‌رو در ماموریت کاوشگر پژوهش


ارسال موجود زنده به فضای زیرمداری با به‌کارگیری کاوشگرها و برآوردن اهداف اصلی در مطالعات زیست‌فضایی، نیازمند توانمندی‌های خاص و فناوری‌های جدیدی است که دستیابی به هریک از آنها با چالش‌های متعددی روبه‌روست.

در کنار چالش‌های مهندسی و فنی انتخاب حیوان به عنوان موجود زنده مناسب برای تحقیقات زیست‌فضایی، آماده‌سازی، آموزش، سازگارسازی و حساسیت‌زدایی آن نیز از مراحل مهمی است که باید هم‌زمان با توسعه فناوری کاوشگرها صورت گیرد. همچنین، طراحی و ساخت یک کپسول زیستی که بتواند شرایط ارسال جاندار به فضای زیرمداری را در محیطی امن و سالم فراهم کند و تحقیقات و مطالعات زیستی موجود زنده را در حین پرتاب میسر سازد، از مهم‌ترین نیازمندی‌های چنین پروژه‌هایی است.

پس از آن، کسب فناوری بازیابی محموله زیستی از ارتفاعات بالا، رهگیری آن و تعیین موقعیت فرود برای یافتن سریع محموله، و همچنین عملیات و خدمات گسترده لجستیک اهمیت فراوانی دارد.

علاوه بر این، تمامی اجزای کاوشگر ـ از زیرسامانه‌های خدماتی مانند تجهیزات الکترونیکی و مخابراتی تا سپر حرارتی و سطوح ایرودینامیکی ـ باید در تمام مراحل پروازی عملکردی مطلوب داشته باشند و اجزای سخت‌افزاری، حسگرها، سامانه صدور فرامین، بخش نرم‌افزاری و ارتباطات بین آنها بی‌‌هیچ عیب و نقصی عمل کند. اگر اختلالی در کارایی هریک از این اجزاء روی دهد، ممکن است اهداف این مأموریت به خطر افتد.

تمامی موارد یادشده توانمندی‌هایی است که پژوهشگران و کارشناسان در کاوشگرهای پیشین، گام به گام به آنها دست یافته‌اند و اینک پرتاب موفق «کاوشگر پژوهش»، مهر تأییدی بر این آموخته‌هاست.


آماده‌سازی کاوشگر پژوهش

ماه‌ها پیش از پرتاب «کاوشگر پژوهش»، به موازات فرایند طراحی و ساخت کاوشگر و پس از آن، براساس برنامه‌ای دقیق، آزمایش‌های مختلفی انجام ‌شد تا قابلیت اطمینان مورد نظر برای عملکرد مناسب هریک از زیرسامانه‌ها فراهم شود. برای انجام این آزمایش‌ها، از دانش متخصصان ایرانی و مجهزترین تجهیزات آزمایشگاهی موجود در صنایع و دانشگاه‌های کشور استفاده شد. حدود دو هفته پیش از پرتاب، آزمایش‌های یکپارچه‌سازی و سازگاری سامانه‌ها به منظور اطمینان از هماهنگی عملکرد تمامی زیرسامانه‌های محموله کاوشگر در کنار حامل به انجام رسید.

هم‌زمان با طراحی کاوشگر، فعالیت‌های متعددی نیز برای سازگارسازی موجود زنده با شرایط پروازی انجام پذیرفت که از مهم‌ترین اقدامات این مأموریت بود. تیم فیزیولوژی پژوهشکده سامانه‌های فضانوردی به موازات تیم فنی، با انتخاب سه میمون از نژاد رزوس با نام‌های «ترنج»، «ترنگ» و «فرگام»، آموزش‌شان را با به‌کارگیری محیط‌های شبیه‌ساز فضایی و با هدف تحمل شرایط پرواز (شامل شتاب، ارتعاش و شوک) و حساسیت‌زدایی نسبت به این شرایط آغاز کردند.

سناریوی پروازی کاوشگر پژوهش

توالی درست وقایع پرتاب برای حامل و محموله کاوشگر، مستلزم برنامه‌ریزی و زمان‌بندی دقیق زیرسامانه صدور فرامین است. مسیر پرواز «کاوشگر پژوهش» با تفاوت اندکی در زمان وقایع (ناشی از تفاوت در زمان سوزش موتور)، مشابه مسیر کاوشگر پیشگام بود. بعد از شمارش معکوس و جدایش کاوشگر از سکوی پرتاب، زمان صفر زیرسامانه صدور فرامین آغاز شد. با گذشت ۲۲ ثانیه از لحظه پرتاب، کاوشگر در ارتفاع حدود ۵ کیلومتری به سرعت مافوق‌صوت رسید و ۱۵ ثانیه بعد، ناحیه بیشینه فشار دینامیکی را در ارتفاع حدود ۱۰ کیلومتری پشت سر گذاشت. اینجا ناحیه‌ای است که تنش‌های مکانیکی به دلیل ترکیب سرعت و مقاومت ناشی از جو زمین، به بیشترین مقدار خود می‌رسد.



پس از آنطبق سناریوی پروازی، سوزش موتور به پایان رسید و کاهش شتاب کاوشگر آغاز شد. در این مرحله است که کاوشگر در ارتفاع حدود ۳۲ کیلومتری از سطح زمین با سرعتی معادل ۵,۴ برابر سرعت صوت، فضا را می‌پیماید. کاوشگر به صعود خود ادامه داد تا طبق زمان‌بندی تعیین‌شده، در خارج از جو غلیظ و پیش از رسیدن به نقطه اوج، سیستم‌های جدایش عمل کرده و با ارسال فرمان الکتریکی، به ترتیب دماغه کاوشگر و حامل از محموله جدا شدند.

پس از این مراحل، محموله استوانه‌ای حامل موجود زنده از ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر عبور کرده و پس از گذشت ۱۰۰ ثانیه تا ارتفاع ۱۲۰ کیلومتر اوج گرفت. در تمام این مدت و پیش از بازگشت دوباره به جو غلیظ، کاوشگر با شرایط بی‌وزنی مواجه است و باید بتواند سرنشین زنده خود را به سلامت به زمین بازگرداند ـ مهمی که با موفقیت کامل محقق شد. در تمامی این مراحل، داده‌های ثبت‌شده توسط حسگرهای علائم حیاتی موجود زنده و حسگرهای علائم محیطی کپسول زیستی در رایانه پرواز ثبت و هم‌زمان به ایستگاه‌های زمینی ارسال می‌شد.


فرود آرام کاوشگر پژوهش

کاوشگر در مسیر بازگشت و بعد از ورود به جو غلیظ، به کمک سطوح ایرودینامیکی پایدارکننده خود که روی بدنه آن نصب شده است حول وضعیت قائم پایدار شده و برای بازیابی مهیا می‌شود.

با توجه به طراحی ایرودینامیکی و دینامیکی کاوشگر، موجود زنده در مسیر بازگشت به زمین، در وضعیت نخستین خود هنگام پرتاب قرار می‌گیرد. موجود زنده در این وضعیت، توانایی بیشتری برای تحمل شتاب و شوک‌های ناشی از ورود به جو خواهد داشت.

همچنین در حین ورود به جو، گرمایش ایرودینامیکی، گرم شدن بیش از اندازه کاوشگر را به دنبال خواهد داشت؛ از این‌رو، ضروری بود برای ممانعت از انتقال حرارت و آسیب دیدن کاوشگر و سرنشین آن، از عایق‌های حرارتی (سپر حرارتی) مناسب استفاده شود.

شایان ذکر است حرارت تولیدشده دمای بدنه را به ۰۰ ۸ درجه سانتی‌گراد می‌رساند ولی سپر حرارتی و پوشش‌های به کار گرفته‌شده روی بدنه کاوشگر و بالک‌ها، به‌راحتی این دما را تحمل کرده و از انتقال آن به درون کپسول جلوگیری کرده است.

با کاهش ارتفاع و افزایش نیروهای ایرودینامیکی، از سرعت کاوشگر کاسته شده و در نهایت در ارتفاع ۷ کیلومتری زمین، کاوشگر به سرعت مطمئن برای باز شدن چترها (حدود ۰۰ ۸ کیلومتر بر ساعت) رسید.

در ادامه، نخست چتر ترمزی عمل کرد و سپس چتر اصلی کاوشگر باز ‌شد و کاوشگر به‌آرامی بر خاک کویر فرود آمد. سامانه بازیابی کاوشگر در مجموع از چهار چتر استفاده می‌کند که یک چتر بسیار کوچک به عنوان راهنما، یک چتر کوچک ریبونی به عنوان چتر ترمزی، یک چتر متوسط و یک چتر بزرگ هم به عنوان کاهنده‌های اصلی سرعت به کار می‌روند. دو مکانیزم شلیک هم وظیفه پرتاب چترها به بیرون از محفظه را به عهده دارند.










فرگام، دومین میمون فضانورد ایرانی

با آغاز مرحله بازیابی، تیم‌های دیده‌بانی، رادار و رهگیری موتور، جمع‌آوری اطلاعات و تحلیل مسیر کپسول زیستی را آغاز کردند. با فرود سالم و موفقیت‌آمیز محموله، آغاز بی‌درنگ عملیات بازیابی و حضور سریع تیم پزشکی در نقطه فرود، اهمیتی دوچندان یافت.

تیم عملیات با جمع‌آوری اطلاعات تیم‌های رهگیری و دیده‌بانی، در نهایت براساس اطلاعات زیرسامانه موقعیت‌یاب، محل فرود محموله را تعیین کرده و تیم‌هایی را به همراه بالگرد به نقطه مورد نظر اعزام کرد. با رسیدن اولین تیم به نقطه فرود، دومین میمون فضانورد ایران، کاملاً هوشیار و در سلامت کامل از کپسول خارج شده و برای انجام آزمایش و مراقبت‌های بیشتر، به ایستگاه و از آنجا به محل نگهداری خود منتقل شد.

به این ترتیب با بازگشت سالم میمون و کپسول زیستی، گام بلند دیگری برای دستیابی ایران به فناوریزیست‌فضایی برداشته شد. این دستاورد و افتخار بزرگ که حاصل دسترنج کارشناسان و دانشمندان ایرانی است، هدیه‌ای باشد به رهبر معظم انقلاب و ملت دانش‌پرور و خردورز ایران.
 

Gessler

SENIOR MEMBER
Feb 24, 2012
3,579
-10
5,293
Country
India
Location
India
TEHRAN, Jan. 12 (Xinhua) -- Iran is preparing to send into orbit three new home-made satellites, Vice President for Executive Affairs Mohammad Shariatmadari was quoted as saying by Iran daily on Sunday.

"Tadbir, Sharif Sat and Fajr satellites are all in the final stages and ready for launching," Shariatmadari said.

He declined to specify dates for the launch, saying that the blast-offs will take place once technical tests are concluded.

In December, a senior Iran's Space Agency (ISA) official said that Tehran would send Tadbir and Sharif Sat into orbit by the end of the current Iranian year (March 20, 2014). "Tests are being conducted on the two satellites before the launching process," Hamid Fazeli said.

The country will soon launch another domestically-built satellite carrier Kavoshgar-7 (Explorer-7) into space.

On Dec. 14, Iran sent a second live monkey "Fargam," by the rocket "Research" into space. In January, Iran had sent a capsule containing a monkey onboard Pishgam (Pioneer) I into space.

Iran to launch 3 new satellites: report - Xinhua | English.news.cn
 

Users Who Are Viewing This Thread (Total: 1, Members: 0, Guests: 1)


Top Bottom